Қазақ жері – талай тағдырды тоғыстырған, сан ұлттың үміт пен мейірім іздеп келген мекені. Сол тағдырлардың бірі – Людмила Анатольевна Горскаяның әулетінің өмір жолы.
Бүгінде ол Қосшы қаласындағы №1 қалалық емханада провизор болып еңбек етіп жүр. Бірақ оның өмірі – жай ғана мамандық иесінің ғұмыры емес, бұл – елмен бірге тамыр жайған тағдыр, Отанға адалдықтың көрінісі.
Адамдықтың дәні себілген топырақ
Людмиланың ата-анасы 1936 жылы Украинадан жер аударылған. Қолында ештеңесі жоқ, үміті мен қорқынышы аралас күйде қазақ жеріне келген. Сол кезде жергілікті қазақтар бейтаныс адамдарды жатсынбай, үйіне кіргізіп, барымен бөлісті.
«Біздің отбасымызды сол кісілер құтқарды, – дейді Людмила Анатольевна толқып. – Қазақтардың сол мейірімі біз үшін мәңгілік борыш».
Бұл – бір отбасының тарихы ғана емес, қазақ халқының кеңпейіл болмысының дәлелі.
Осы оқиғалар ұрпақ санасында өшпейтін із қалдырды. Сол ізбен өскен Людмила да бұл елге, бұл жерге өз еңбегімен қызмет етуді өмірлік парыз санады.
Ақ халатты арман
Балалық шағында-ақ ол дәрігер болуды, адамдарға шипа беруді армандады.
Мектепті бітіріп, Шымкенттегі Алматы фармацевтика институтының филиалына түсіп, 1989 жылы провизор мамандығын алып шықты.
Содан бері 35 жыл бойы медицина саласында үздіксіз еңбек етіп келеді. Қазіргі таңда Қосшы қалалық емханасының дәріханасын басқарады.
Күн сайын жүздеген адамның денсаулығына жанашырлықпен қарап, қоғамға адал қызмет етудің үлгісін көрсетіп жүр. Ол үшін жұмыс – жай ғана міндет емес, жүректің ісі.
«Адамдарға көмектесу – менің өмірімнің мәні. Дәрігер де, провизор да ең алдымен адам жанының емшісі болуы керек», – дейді ол.
Қазақ тілі – оның жүрек тілі
Людмила Анатольевна – ұлты поляк болса да, өзін қазақ жерінің перзенті санайды.
Қазақ тілін бала кезден түсініп өскен ол бүгінде мемлекеттік тілді еркін меңгеруге ұмтылып, қаладағы тілдерді оқыту орталығына үзбей қатысып жүр.
«Қазақ тілі – терең мағыналы тіл. Онда адамның мінезі, рухы, өмір философиясы жатыр. Осы тілді үйрену арқылы мен өз елімді тереңірек тани түстім», – дейді ол.
Қазақша ән айтады, қазақша сөйлейді, қазақша күледі. Бұл – жүрек таңдауы.
Тіл – ұлттың айнасы десек, Людмила Анатольевна сол айнаның алдында өз бейнесін көре алған жан.
Өмірді әнмен өрген көңіл
Биылғы жылы Қосшы қаласында өткен «STAR DUET» байқауы оның өмірінде ерекше естелік болып қалды.
Әріптестерімен бірге сахнаға шығып, екі тілде ән шырқаған Людмила Анатольевна өнер арқылы да халықтар достығын паш етті.
«Қазақша ән – көңілді, рухты көтеретін, өмірге қуат беретін дүние. Сол әнмен бірге мен өзімді нағыз осы елдің қызы сезіндім», – дейді ол.
Мейірім мен еңбек – өмір өзегі
Людмила Горская – отбасының берекесі. Жолдасы Виктор Иванович еңбекқор жан, ұлдары Антон мен Даниил ел игілігіне қызмет етіп жүр.
Осындай шаңырақтар көпұлтты елдің шынайы бейнесін көрсетеді: тілге, дәстүрге, еңбекке деген құрмет, бірлік пен мейірім бар жерде – ел де биік, қоғам да тұрақты.
Қазақ жеріне деген шексіз сүйіспеншілік
Сұхбатының соңында Людмила Анатольевна былай дейді:
«Мен үшін Қазақстан – тек туған жер емес, тағдырдың сыйы. Бұл ел бізге өмір, сенім және болашақ берді. Сол үшін жүрегімнің түбінен “Рақмет саған, Қазақстан!” дегім келеді».
Людмила Горскаяның өмірі – ел мен жерге деген адалдықтың, адамдық пен еңбектің, достық пен мейірімнің көрінісі. Осындай азаматтар барда Қазақстанның болашағы нұрлы, рухы биік болмақ.
